تا احاديث اسرائيلى [ اسرائيليات ] را ، آنگونه كه مىخواهند ، در جامعه اسلامى منتشر سازند ؛ چنان كه خليفه دوم عمربن‌خطاب اوّلى را سخنران پيش از خطبه‌هاى نمازجمعهء مسجد پيامبر ساخت ، و خليفه سوّم عثمان اين سخنرانى را از هفته‌اى يك روز به دو روز ارتقاء داد . و « كعب‌الأحبار » نيز مقام پاسخگوئى به سئوالات خلفا را از آنِ خودساخت و به سئوالات « عمروعثمان و معاويه » دربارهء مبدأ و معاد و تفسير قرآن و جز آن پاسخ مىداد ! سخنان آن دو را كسانى چون : انس‌بن‌مالك و ابوهريره « 1 » و عبداله‌بن عمربن‌خطاب و عبدالله بن‌زبير و معاويه و همتايان صحابى و تابعى آنها روايت كرده‌اند . نقل اسرائيليات در مكتب خلفا ، منحصر به اين دو عالِمِ اهلِ كتاب و شاگردان آنها نبود ، بلكه گروهى ديگر با آن دو به پاخاستند و پس از آنها نيز راهشان ادامه يافت و - جز دوران كوتاه حكومت امام‌على ( ع ) كه آنها را از مساجد مسلمانان بيرون‌راند - سيرهء آنها تا دوران خلافت عباسيان امتداديافت و عنوان « قَصّاصين » [ قصه‌پردازان ] را از آنِ خود ساختند ، و انديشه اسلامى مكتب خلفا را به شدت تحت تأثير قراردادند ، و از همين‌جا بود كه فرهنگ اسرائيلى در بخشى از حوزه علوم‌اسلامى نفوذكرد ، و اعتقاد به جسميت خدا و گناهكار بودن انبيا و تفسيرهاى نارواى مبدأ و معاد و ديگر افكار اسرائيلى از همين‌جا به مكتب خلفا راه‌يافت . نفوذ اين گروه در

--> ( 1 ) . ابوهريره دوَسى ، در نام و نسبش اختلاف است ؛ 5374 حديث از او روايت‌كرده‌اند . در سال 57 يا 58 هجرى وفات‌كرد . شرح حال او در جوامع‌السيره ، ص 276 ، و كتاب « شيخ‌المضيره ) عالم مصرى شيخ محمود ابورَية آمده‌است .